3 grudnia 2025 roku w Warszawie odbyła się siódma edycja Our Future Forum – konferencji, która od 2021 roku łączy środowiska naukowe, administrację publiczną i sektor prywatny w debacie o najważniejszych wyzwaniach współczesności.

Tegoroczna edycja, poświęcona tematowi „Cyfrowa rewolucja: perspektywy naukowe i wyzwania społeczne”, zgromadziła 2100 uczestników stacjonarnie i ponad 2400 odbiorców online. Program obejmował panele eksperckie, sesję referatów naukowych oraz sesję posterową prezentującą projekty młodych badaczy. Dyskusje dotyczyły m.in. AI w medycynie i edukacji, cyberbezpieczeństwa, prywatności w erze big data oraz psychospołecznych skutków cyfryzacji.

Raport pokonferencyjny, przygotowany we współpracy z Akademią Leona Koźmińskiego, dokumentuje przebieg konferencji, wygłoszone referaty i rekomendacje wypracowane przez uczestników.

Celem publikacji jest ocena międzynarodowych trendów w edukacji wyższej oraz nakreślenie możliwości zaadaptowania najlepszych zachodnich praktyk w naszym systemie. Nad publikacją pracowało kilkunastu polskich naukowców i profesjonalistów, którzy zdobywali wiedzę lub prowadzą badania w najlepszych placówkach w Europie oraz Stanach Zjednoczonych m.in.: prof. Grzegorz Mazurek (Akademia Leona Koźmińskiego), dr Dorota Kłysz (Stanford University),  dr Andrzej Brylak (University of Southern California), dr. hab. Aleksandra Przegalińska (Harvard University) oraz dr Lisa Wisniewski (Goodwin University).

W ramach raportu zostało przeprowadzone badanie na grupie 1128 studentów dotyczące wykorzystania dużych modeli językowych, takich jak ChatGPT w szkolnictwie wyższym. Z naszych wniosków wynika, że większość studentów chce poprawić swoje umiejętności w zakresie korzystania z tych technologii, jednak tylko 16,4% ma dostęp do odpowiednich kursów i szkoleń. Ponadto 62,3% studentów uważa, że powinny powstać wytyczne obejmujące korzystanie z dużych modeli językowych na uczelniach wyższych.

Prognozowanie trendów demograficznych należy do trudnych zadań, szczególnie w krajach przechodzących wstrząsy i transformacje, ponieważ istnieje duże ryzyko wielu zmian. Problem staje się szczególnie widoczny, gdy przyjrzymy się modelom prognoz demograficznych ONZ, łatwo można zauważyć wyraźny spadek dokładności w miarę oddalania się od teraźniejszości. Dla przykładu model prognozy demograficznej dla UE na rok 2100 przewiduje od 401 milionów mieszkańców w najbardziej pesymistycznym scenariuszu do 830 milionów mieszkańców w wersji optymistycznej (Departament Spraw Gospodarczych i Społecznych ONZ, Sekcja Ludnościowa, 2022).

Różnorodne czynniki zewnętrzne i wewnętrzne, trudne do przewidzenia, utrudniają oszacowanie jednoznacznej trajektorii rozwoju demograficznego. Niemniej nie ma żadnych wątpliwości, że trajektoria ta ukształtuje jakość życia tego i następnych pokoleń. Zapraszamy do zapoznania się z raportem.